In dit tweede deel over de dood en je online leven zal ik ingaan op mijn persoonlijke gedachten hierover. Eén van de aanleidingen voor dit onderwerp vind je in deel 1.

Tijd voor een ietwat luguber onderwerp, alhoewel eigenlijk de normaalste zaak van de wereld. We krijgen er allemaal in onze omgeving meer dan eens mee te maken en ook zelf weten …

Het Kerstfeest breekt aan, het einde van het jaar nadert. Een goed moment om op de virtuele biechtstoel te kruipen en het maar gewoon toe te geven: ik speel casual games!

Alhoewel (nog?) maar een kleine groep mensen het communicatie-instrument Twitter gebruikt, zie ik het met enige regelmaat terug in diverse nieuwsberichten.

Ha, eindelijk een goede reden gevonden om over games te schrijven. Ik merk dat ik in de bieb toch meer te maken had met games dan nu dus het is wat naar de achtergrond verdwenen; ook heb ik zelf nauwelijks tijd over voor een coole game, helaas!

Het derde en laatste deel van de drieluik over de politie in relatie tot internet. Ik zal hierin proberen een kijkje in de toekomst te beschrijven, in elk geval hoe ik het voor me zie.

Alweer deel 2 van een drieluik over de politie in relatie tot de digitale wereld. Is de politie “2.0” te noemen? In dit deel ga ik in op de huidige situatie van de politie op internet.

Was mijn vorige baan nog beleidsmedewerker in een bibliotheek, nu ben ik nog geen jaar werkzaam als adviseur digitale media. Bij de politie!

Of je het nu ‘web 2.0′, ‘web 3.0′, de ‘nieuwe digitale wereld’ of gewoon ‘internet’ noemt: de invloed die het heeft op onze samenleving en de verwevenheid ermee wordt steeds groter.

Vrouwen versus mannen. Of het verschil in gedrag tussen de twee geslachten nu daadwerkelijk biologisch van aard is of dat de opvoeding/omgeving de bepalende factor is: er ís verschil in gedrag. Ook op internet.